Cihan

Wacht even, hetero’s zijn toch ook niet alleen bezig met hetero-dingen?

Cihan

Cihan, 27 jaar, studeert Internationale Betrekkingen en is gepassioneerd amateur fotograaf. Hij is Turks, moslim en homoseksueel.

Wil je iets vertellen over je jeugd?

Ik kom uit het noorden van het land, uit een doorgaans Turks gezin. Op de basisschool zat ik op een vrij witte school. Ik stond meteen 2-0 achter, want ik begon met een taalachterstand én ik ben Turks. Ik ging VMBO doen en daarnaast Koranschool. Zoals ik opgevoed ben, is het heel normaal dat je later gaat trouwen en dat je kinderen krijgt. Rond mijn zestiende kwam ik er achter dat ik op jongens val. Toen wist ik: ik kan dat niet waar maken. Ik kan niet trouwen – in elk geval niet met een vrouw – en een gezin stichten.

Hoe was die periode voor je?

Ik voelde me eenzaam. Er werd in de moskee nooit over gesproken en in mijn omgeving werden homo’s afgekeurd. Twee, drie, nee eigenlijk wel vier jaar van mijn leven beheerste me dat helemaal: het idee dat ik niet kon doen wat van me verwacht werd. Ik kon me nergens meer op concentreren, niet op school, niet op leuke dingen. Ik was alleen maar daarmee bezig en ik kon er met niemand over praten. Toen ik op Gay.nl ging kijken, zag ik allemaal gelukkige uit de kast gekomen homoseksuelen. Dat maakte me nog eenzamer, want zo zou het voor mij niet gaan. Soms zag ik wel Marokkaanse en Turkse homo’s op het internet en dacht ik ‘wow, dat zou gaaf zijn, als dat mijn vrienden waren!’. Maar ik woonde ver weg van Amsterdam, waar die jongens waren. Dat ik op jongens val, beheerste me helemaal en ik wilde van dat gevoel af. Daarom ben ik na mijn VMBO naar Istanbul gegaan om een Islamopleiding te doen. Ik heb daar 2 jaar het geloof gestudeerd in de hoop dat het gevoel weg zou gaan en ik hetero zou worden. Ik ben officieel imam nu, maar ik val nog steeds op jongens. Toen ik achttien was en mijn opleiding had afgerond, besefte ik: dit is het. Ik ben homo. Ik wist dat ik echt mijn best had gedaan om het te veranderen. En toen moest ik mezelf wel accepteren.

Dus toen je achttien was, besefte je dat het blijvend is. En toen?

Rond die tijd besefte ik ook: wacht even, hetero’s zijn toch ook niet alleen bezig met hetero-dingen? Er zijn toch ook andere dingen om mee bezig te zijn? Vanaf dat moment focuste ik op studeren en fotografie. Inmiddels spreek ik vijf talen, heb ik twee diploma’s en ben ik weer aan het studeren. Het inzicht dat er is meer is dan geaardheid, heeft mijn leven een stuk relaxter gemaakt.

Hoe is dat voor je, nu? Je bent gelovig, hebt veel verstand van islam, kan je dat verenigen met homo zijn?

Respect is het belangrijkste in het geloof. Je moet de ander in zijn waarde laten. Homo, hetero, dat maakt niet uit. Daarnaast mag je binnen islam homo zijn, je mag er alleen niet naar handelen. Dus ik kan prima mijn religie en mijn homo-zijn verenigen.

Je komt uit een omgeving waar op homoseksualiteit wordt neergekeken. Hoe ga je daar mee om?

Ik heb een hele sterke band met mijn familie. Ik heb erover nagedacht hen te vertellen over mijn geaardheid. Het lijkt me het best om het niet te doen want mijn ouders kunnen bang worden dat ik het bijvoorbeeld op Facebook ga zetten en hun omgeving het te weten komt. Ik zou dat nooit doen, maar daar kunnen ze bang voor zijn. Als iedereen het weet, zullen ze zich ervoor schamen en dat wil ik hen besparen. Sommige mensen zeggen ‘maar het gaat toch om jou, het gaat er toch om dat jij gelukkig bent? Dus je moet het gewoon zeggen en dan accepteren ze het maar.’ Maar ik heb helemaal niet de behoefte om het ze te vertellen. Ze kennen me ontzettend goed en ze vinden me geweldig. Misschien verandert dat als ik het zeg en dat vind ik het niet waard. Ik heb mezelf geaccepteerd. Mijn ouders hoeven dat niet ook te doen. Ik heb dat niet nodig.

Is er iets dat je er lastig aan vindt?

De vraag: ben je al uit de kast? Ik had laatst afgesproken met een vriend die ik 2,5 jaar niet had gezien, en het was het eerste wat hij vroeg. Ik begrijp het wel, omdat ik Turks ben en ook nog islamitisch. Dan is het niet gebruikelijk om uit de kast te komen. Maar ze hebben het idee dat als ik uit de kast zou komen, dat het beter met me zou gaan. Ik wil niet gezien worden als ‘iemand die nog niet uit de kast is’. Ik wil gezien worden als Cihan.

Hoe gaat het nu met je?

Het gaat heel goed met mij! Die Turkse en Marokkaanse homo’s die ik vroeger op Gay.nl zag, die zijn nu mijn vrienden. Dat is als volgt gebeurd: als Turkse jongen mag je pas het huis uit als je gaat trouwen. Was ik mooi klaar mee. Toen ik achttien was, had Beyoncé dat nummer Grown Woman met ‘’I’m a grown woman, I can do whatever I want”. Ik dacht “I’m a grown man, en ik kan dat ook!” Toen heb ik mijn vader verteld dat ik wil studeren en op kamers wil gaan. Hij hielp me verhuizen en hij heeft een groot deel van mijn studie betaald. Ik ging studeren in de Randstad waar je een paar bijeenkomsten voor islamitische lhbt-jongeren hebt. De eerste keer heb ik een uur voor de deur gestaan, en durfde ik pas naar binnen toen een vriend kwam. Eenmaal binnen was het zo fijn. Ik heb de eerste keer weinig gezegd – ik ben sowieso niet zo’n prater – maar het was zo gezellig en prettig om mensen te leren kennen die zijn als ik. Sinds kort weten mijn beste vriendin en mijn broer dat ik homo ben. Mijn vriendin zei: ‘’volgens mij is er iets dat je wilt vertellen?’’ en toen heb ik mijn hele verhaal aan haar geschreven. Ze zei ‘’Ik wist het al, en het maakt me niks uit’’. Zij heeft het aan mijn broer verteld. Mijn broer was iemand die vroeger nare opmerkingen maakte tegen homo’s, en ook aan mij vroeg ‘wanneer ga je nou eens trouwen?’. Weet je wat hij nu zegt als iemand dat vraagt? “Cihan gaat niet trouwen, die gaat een wereldreis maken”. Zo poeiert hij die vraag lekker af en neemt hij het voor me op. We praten er niet over, maar dat soort opmerkingen maken zijn steun heel duidelijk en dat vind ik geweldig.

Zijn er dingen die je aan jongeren, die nu daar staan waar jij stond toen je zestien was, mee zou willen geven?

Wees jezelf! Het is het allerbelangrijkste om jezelf te blijven. En verander ook niet. Dus: je hoeft niet uit de kast te komen en je dan aan te passen aan de norm. Wees wie je bent.

Gerelateerde artikelen

Plaats jouw reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd. Verplichte velden zijn aangegeven met een *